Kapoenen

KAPOENEN
Welpen

WELPEN
Pioneers

PIONIERS
Jongivers

JONGGIVERS
Givers

GIVERS

Belofte generatie '97

Marjolein op 2017-03-28

‘Vlinders in mijn buik, mijn hart slaat op hol want ik ben verliefd op mijn scouts Sint-Pol! We hoeven waarschijnlijk niet meer uit te leggen hoeveel dit betekent. Elke kapoen, welp, pionier, jonggiver, giver, jinner en (oud)leid(st)er kan ervan meespreken: ‘Sint-pol zit in mijn hart, ook buiten de vergadering’.

Op zaterdag 3 december stonden 11 tweedejaar leid(st)ers een beetje zenuwachtig vooraan in de Sint-Pauluskerk te wachten om aan iedereen te vertellen waarom scouts zo belangrijk is voor hen, waarom ze scouts in hun hart dragen, wat scouts voor hen betekende en wat zij op hun beurt voor de scouts willen betekenen. Het was tijd voor de leidersbelofte van generatie ’97.

Naar goede gewoonte werd iedereen verwelkomd door de groepsleiding, waarna ook de pastoor een woordje deed. Hij sprak over zijn eigen tijd bij de scouts en hoe fantastisch die was, over de goede band die er in onze parochie altijd geweest is tussen de jeugdbewegingen en de kerk, over hoe trots hij is om te zien dat ook de jongeren van nu zich nog steeds belangeloos inzetten in de jeugdbeweging.

Veel mooie woorden en dan was het nu tijd voor de ‘main course’ van de avond, de eigenlijke belofte zelf. De belofteceremonie bestaat uit twee delen. Voor het eerste deel werken de beloftelingen samen om zich op een originele en humoristische wijze voor te stellen. Elk jaar is het dan ook spannend voor iedereen wat de nieuwe generatie zal doen. Deze generatie stelde zichzelf voor met een lied en nam ons zo een stukje mee in hun scoutscarrière. Het lied kan je hier bekijken.

Daarna was het tijd voor het officiële moment. Elke belofteling legt een individuele belofte af en vertelt waarom ze graag hun belofte willen doen en wat scouts voor hen betekent. Ze beloven hiermee om zich verder te engageren. Daarna krijgen de beloftelingen een fluitkoord in de kleuren van Sint-Pol van hun takleider, zodat ze dit moment nooit meer zouden vergeten. Nadat iedereen zijn/haar belofte had afgelegd, werd samen het beloftelied gezongen, waarna dan de beloftelingen felicitaties in ontvangst namen tijdens de receptie.

De grote vraag die elk jaar opnieuw rijst, is ‘wat is dat nu eigenlijk, de belofte?’ Het is in Sint-Pol al een jarenlange traditie. Het antwoord op deze vraag is dan ook niet in één zin te geven. Iedereen kan voor zichzelf invullen wat de belofte voor hem of haar betekent. We laten de beloftelingen zelf aan het woord:

De belofte is een moment om terug te blikken op alle mooie dingen die je in de scouts beleefde en om na te denken over alles wat de scouts je kon leren:

“Van alle scoutsjaren tot nu toe herinner ik mij uiteraard niet alles meer, maar er zijn zo van die specifieke momenten die mij altijd bij zullen blijven, gebeurtenissen die niet zozeer groot en speciaal waren maar voor mij toch zoveel waarde hadden.”

“Buiten het feit dat we bij de kapoenen als ontbijt eens pizza aten op de omgekeerde dag en dat ik veel heb moeten afwassen omdat ik cola wou, herinner ik me niet zoveel van die periode. Dat is soms spijtig, maar ik zie het als een periode zonder zorgen en met veel plezier. De scoutscarrière was goed gestart.”

“Er waren zo veel verschillende spelen dat je altijd wel ergens goed in was, wat je een goed gevoel gaf.”

“Mijn mama die me elke zaterdagmiddag afzette op het lokaal terwijl ik aan het wenen was omdat ik niet zonder haar wou achtergelaten worden. Als mijn mama me dan weer kwam halen wou ik niet mee naar huis omdat ik het veel te leuk vond en zo ging het even door tot ik gelukkig uit deze ambetante kinderfase kwam, alhoewel er niet echt zo veel veranderd is want ik heb nog steeds moeite om na de vergadering naar huis te keren.”

“Ik heb in deze fantastische tijd al tal van onvergetelijke momenten en ervaringen meegemaakt die ik iedereen zou toewensen (buitenlands kamp, totemisatie, slapen onder de blote sterrenhemel).”

“Bij de scouts maak je vrienden voor het leven en leer je er dingen die je nergens anders leert zoals: kaartlezen met kompas, sjorren en tenten opzetten, ’t is in feite de school van het leven.”

“Ik heb veel geleerd op verschillende vlakken. Niet alleen sjorren en tenten zetten, maar ook een band creëren met de natuur, het respect voor anderen, je gezond verstand gebruiken en natuurlijk om veel lol te hebben!”

“Zaterdag werd een dag waar je de hele week naar uitkeek.”

Uiteraard dachten de beloftelingen ook na over de reden waarom ze hun belofte willen afleggen en maakten ze van deze avond ook gebruik om beloftes af te leggen:

“Ik beloof ook daarom mij steeds voor 100 % in te zetten voor zowel de groep als voor mijn tak. Dat ik steeds mijn verantwoordelijkheid zal opnemen als leider tegenover de leden.” “Nadat er 11 jaar voor ons is gezorgd, zijn de rollen nu omgedraaid. Nu moeten wij ervoor zorgen dat de kinderen die in scouts Sint-Paulus zitten een even goede tijd hebben als degene die wij hebben gehad.”

“Je wil graag een lach op de gezichten van de kinderen laten verschijnen, je wil ze uitdagen en amuseren.” “Ik beloof alle leden met respect te behandelen, tolerant te zijn en ze te verzorgen wanneer nodig. Ik beloof de scouts geen oneer aan te doen. En bovenal, beloof ik nog vele jaren leiding te geven.”

“Daarom leg ik mijn belofte af. Om de warme vriendschap en het thuis zijn in Sint Pol door te geven aan de volgende generatie.”

“Al deze fantastische jaren waren nooit verwezenlijkt zonder topleiding! Onder deze reden wou ik de kinderen een tijd geven om nooit te vergeten.”

“Ik zal verder proberen om voor de kinderen die nu lid zijn een even goede leidster te zijn als sommige van mijn leiders voor mij waren. Essentieel voor mij zijn het beleven van vriendschap en de mogelijkheid om je ten volle uit te leven en jezelf te kunnen zijn.”

“Elke week heb ik het geluk dat ik samen met mijn vrienden een groep enthousiaste kinderen vol fantasie mag bezighouden en entertainen en daar ben ik zeer dankbaar voor.”

Daarnaast is de belofte ook het ideale moment om eens na te denken over de plaats die de scouts, en Sint-Pol in het bijzonder, inneemt in ons leven:

“Ja dat klopt! Scouts is mijn leven!”

“En met veel trots draag ik deze rood-gele das.”

“Als we met onze bende door de stad wandelen dan voel ik me goed, trots en besef ik dat ik hier in de scouts, mijn grootste en mooiste 2e familie heb.”

“Scouts is een groot engagement en er kruipt soms veel tijd in, maar als ik die tijd ergens met plezier aan besteed dan is het wel de scouts.”

“Zonder de scouts zou ik niet zijn wie ik nu ben.”

“Sint Pol, dat is mijn thuis.”

“Ik zal niet voor altijd lid kunnen zijn van de scouts, maar ik zal me altijd een scout voelen!”

Terug naar blog

Facebook | Youtube